STAP VOOR STAP

Ik spring liever

Januari 2019

Ik ben niet goed in het volgen van ‘stap voor stap’  tekenboeken. ‘Teken eerst een saaie vaas om te oefenen met perspectief, schaduw en licht. Uit alle mogelijke hoeken. (En flikker het daarna bij het oud papier).’ Daar ben je dan de hele dag zoet mee. Voordat je door mag gaan voor de volgende ronde: het tekenen van een… bananenschil. Hoera! Daar heb ik het geduld niet voor: ik wil meteen werken aan iets moois. Dat heb ik geërfd van mijn mem.

Hetzelfde geldt eigenlijk voor muziekinstrumenten. Ik heb eens gepoogd om mezelf gitaar te leren spelen. Dat eindeloos herhalen van akkoorden (waar mijn vingers te kort en spierloos voor leken), daar heb ik helemaal geen zin in. Ik wil meteen een leuk lied leren spelen. Zo ‘googelde’  ik wat het makkelijkste (leuke) nummer op gitaar is. En zo leerde ik mezelf in no time Wonderwall van Oasis.

Wat een slechte eigenschap, zou je kunnen denken. Iets meteen goed kunnen doen, dat is zeldzaam. Het kost tijd, energie en doorzettingsvermogen om iets nieuws te leren. Dat klopt. Maar soms voelt dat voor mij niet efficiënt genoeg.

Zo kun je het ook zien: het is een leerstijl. En die moet je ‘gewoon’  juist toepassen, wil je wat leren. Ik wil graag beter worden in het offline tekenen en handletteren. En in plaats van willekeurige plantjes, beestjes en letters te gaan tekenen volgens een muf stap-voor-stap boek om dat te oefenen, werk ik in dit geval meteen toe aan een eindresultaat: een kalender.

Elke maand maak ik een nieuw ontwerp om toe te voegen aan mijn kalender. Eerst een schets in mijn bullet journal en daarna op dik papier, en dan meteen door: aan de muur. En daar bungelt januari op dit moment al aan de muur. Elke maand een blad aan de kalender toevoegen: doe ik toch iets stap voor stap.

 

schermafbeelding-2019-01-27-om-12-18-35

schermafbeelding-2019-01-27-om-12-18-20